CONCLUSIES EN AANBEVELINGEN

Opmerking vooraf Op verzoek van de opdrachtgever volgen hieronder een conclusie en aanbevelingen naar aanleiding van de CEO jeugd Holland Rijnland 2020. Let op! Normaal gesproken trekken de onderzoekers zelf geen conclusies uit de data. Er worden workhops georganiseerd zodat alle betrokkenen zelf aan de slag kunnen met de ruwe data en hier hun eigen inzichten uit kunnen halen. Het trekken van een conclusie en het doen van aanbevelingen maakt normaliter geen onderdeel uit van de methode Omdat Ervaring Telt. Deelnemers kunnen, in gezamenlijke afstemming, uit het dashboard zelf aanbevelingen destilleren. In verband met de Coronomaatregelen is dat dit jaar niet gebeurd. De rapportage is wel samengesteld op basis van twee digitale bijeenkomsten. De aanbevelingen hieronder zijn de verantwoordelijkheid van de onderzoekers, niet van de deelnemers.

Conclusie Het CEO jeugd is voor de derde achtereenvolgende keer uitgevoerd aan de hand van Omdat Ervaring Telt. Kern van deze methode is dat het eindrapport thema’s in beeld brengt die relevant zijn voor de jongeren en hun ouders die hun ervaring hebben gedeeld en geen beoordeling is van de jeugdhulp. Dit is wat zíj belangrijk vinden. Uit de 371 verhalen blijkt dat er meer positieve ervaringen zijn dan vorig jaar. Er zijn enkele thema’s die door de jaren heen naar voren blijven komen in de ervaringen namelijk:

  • kleinschalig versus grootschalige hulp,
  • juiste hulp versus beschikbare hulp,
  • de wachtlijstproblematiek.

Dit zijn niet zozeer thema’s die direct kunnen worden opgelost, maar thema’s die permanent aandacht behoeven (polariteiten eigenlijk, zoals de eeuwige centraal-decentraal discussie) en waarin altijd een compromis moet worden gevonden tussen wat nodig is en wat kan.

Aanbevelingen We kunnen rond de terugkerende thema’s in de jeugdzorg een context creëren die ervoor zorgt dat ouders en hulpverleners zo goed mogelijk met de eerder genoemde polariteiten om kunnen gaan. Onze aanbevelingen gaan dan ook vooral over de organisatie en het proces van de hulp. De gemeenten hebben een inkooprelatie met de zorgaanbieders. Wij bevelen aan dat gemeenten en zorgaanbieders over onderstaande onderwerpen in gesprek gaan met de aanbieders.

  1. Wees duidelijk over wachttijden. Laat aanbieders -voor zover mogelijk- inzichtelijk maken: a. Voor welke hulp jongeren precies op de wachtlijst staan; b. Welke aanbieder/instantie jongeren en hun ouders die op de wachtlijst staan begeleiding en aandacht geven; c. Hoe lang de wachtlijst is.
  2. Maak bij elke ontmoeting bewust ruimte voor jongeren en hun ouders om te vertellen hoe het echt met ze gaat. De hulpverlener mag er niet van uit gaan dat hij weet wat er speelt omdat hij bijvoorbeeld een update van school heeft gekregen. Uit de ervaringen blijkt dat een dergelijk gesprek erg wordt gewaardeerd door jongeren en hun ouders.
  3. Het dossier geeft volgens jongeren en ouders nu vaak een te eenzijdig of onvoldoende onderbouwd beeld van de situatie. Jongeren en ouders moeten structureel de kans krijgen om hun visie onderdeel te laten uitmaken van het dossier. Let wel: dat houdt niet in dat jongeren en ouders het altijd eens hoeven zijn met de hulpverleners.

“De ervaring met onze huidige hulpverlener is erg goed. er is een klik met haar en met onze zoon. Succes valt van staat met vertrouwen, respect en transparantie. Maatwerk is essentieel, er wordt nog te vaak met standaard formulieren en aanpak gewerkt In een eerdere ervaring was er geen klik met de hulpverlener en onze zoon, waardoor een goede samenwerking niet mogelijk was.”